Begin december 1947 heeft een Nederlandse militaire eenheid zonder vorm van proces 120 mensen gefusilleerd. Dit blijkt uit een reportage die we dinsdag 25 oktober uitzonden..
Nederlandse troepen zijn er in het verleden van beschuldigd op 9 december 1947 meer dan vierhonderd mensen te hebben geëxecuteerd. De Nederlandse regering liet eind jaren ’60 een onderzoek instellen naar wandaden tijden de politionele acties. De ‘excessennota’ vermeldde dat er in Rawagede twintig mannen zouden zijn geëxecuteerd. Dit zou zijn uitgevoerd door de Nederlandse eenheid 39ri.
Trekker overhalen
Vanavond vertelt de voormalige arts van de betrokken eenheid, Leo Verhagen, onlangs contact te hebben gehad met een militair die toegaf dat hij zelf de trekker heeft overgehaald. “Hij zei: ik heb het gedaan”. Bestuurslid Wil Patist van de veteranenorganisatie VOMI heeft de betrokken militair ook gesproken. “Hij heeft verteld dat hij dingen heeft meegemaakt die hebben geleid tot het zonder vorm van proces opruimen van zogenaamde ‘rampokkers’ of bandieten.”
KNIL
De massa-executie zou niet op 9 december 1947 hebben plaatsgevonden, maar een week eerder. Het zou gaan om het zonder vorm van proces doodschieten van 120 mensen. De betrokken eenheid zou onder leiding hebben gestaan van het KNIL. De betrokken militair weigert op camera zijn verhaal te doen, maar zijn naam is bekend bij de redactie van Altijd Wat.
Compensatie
“Als dit waar is dan is er sprake van een oorlogsmisdaad,”, reageert advocaat Liesbeth Zegveld. Zij vertegenwoordigt de nabestaanden van de slachtoffers in Rawagede. Deze zomer besliste een rechter dat de Nederlandse staat financiële compensatie moet betalen aan de nabestaanden. Zegveld vindt de getuigenissen dermate serieus dat het Openbaar Ministerie een onderzoek zou moeten starten.
INTERVIEW
Piet de Blaauw, maker van deze reportage vertelde op Radio in het NCRV-programma Lunch! waarom hij de dader niet met zijn eigen bewering confronteerde:
BLOG
Ook schreef hij een blog over de twijfels die hij had over het feit dat hij deze dader niet heeft opgezocht. Lees dat hier!
Alsnog vervolgen als dit waar blijkt.
Schande en Nederland moet eens stoppen ook nu nog met doofpotjes erop na te houden, ook in de zorg onder andere en in familierecht helemaal al.
Het is een vieze rotbende. Letterlijk te lande.
Duizenden kindertjes streepjes gezet alsof ze nergens vanaf stammen nota bene, ziekmakende praktijken-vervreemding wat hier toegelaten wordt, zonder enig onderzoek naar de verhalen opgedist bij geboorteaangiftes duizenden en nog niks doen als "Staat" der Nederlanden aan deze vorm van "kindermishandeling" ?
Achterlijk en verrot.
Een van mij familieleden heeft jaren geleden, tijdens een verjaardagsfeest al van dergelijk ingrijpen in Indonesie bericht. Het was te walgelijk om aan te horen maar hij was er ook nog trots op. Ik weet sindsdien wel wat onze "jongens" van de KNIL hebben uitgevreten. En ik verbaas me nog steeds dat niemand ooit is veroordeeld voor oorlogsmisdaden. En het zou Nederland sieren om nu eens verontschuldigingen aan te bieden aan het Indonesische volk voor de misdaden die tegen hen gepleegd zijn door deze soldaten.
Rawagede in Indische dagblad de Nieuwsgier in december 1947
Op 16 december 1947
ONGELOOFLIJK VERHAAL
Berita Indonesia publiceerde gisteravond onder vette koppen een uitvoerig verhaal over een ´grote schoonmaak´ in het gebied van Rawagedeh in het Krawangse, waar in vier dagen tijd 312 mensen door Nederlandse militairen zouden zijn gedood, terwijl 200 anderen gewonden zouden zijn.. De ´schoonnmaak´ zou zijn begonnen in de nacht van 8 op 9 December en hebben geduurd tot 12 december.
Gezien de ernst van deze aanklacht hopen wij dat van officiële Nederlandse zijde ten spoedigste zal worden bekend gemaakt of er iets (en zo ja wat) in Rawagedeh aan de hand is geweest. Een dergelijk fantastisch gerucht kan niet snel genoeg de kop in worden gedrukt.
17 december
Korte Nederlandse reactie: ´Tegen het steeds driester optreden van rondzwervende benden in het Krawangse wordt met kracht opgetreden. Deze benden zijn thans deels onschadelijk gemaakt´.
De krant gaat dan verder:
In dit verband herinneren wij aan een eerder bericht betreffende het optreden van Soekarno’s ´keurtroepen´, de Pasoekan Istimewa, in dit gebied. De Chinese pers staat trouwens de laatste tijd vol berichten over terrorisme in West-Java’s ´rijstschuur´. Dat de Nederlandse troepen hier thans krachtig zijn gaan optreden behoeft dus geen verwondering te wekken. En dit zal dan ook wel de verklaring zijn voor het sensationele verhaal van de Berita Indonesia inzake een ´grote schoonmaak´ in dit gebied. Wij betreuren slechts, dat onze officiële voorlichting meent te kunnen volstaan met twee zinnen over het Krawangse. Als hier een ´schoonmaak´ is gehouden, was er ongetwijfeld alle reden voor en had men gerust wat minder karig kunnen zijn in de berichtgeving. Nu komt men weer te laat en met te weinig, zodat de republikeinse pers alle gelegenheid krijgt wilde verhalen te verspreiden, waarvan de meeste details en cijfers waarschijnlijk onjuist zullen zijn. Evenals trouwens de hele strekking van het betoog, dat een afslachting van weerloze burger insinueerde, terwijl het kennelijk een volkomen gerechtvaardigd optreden tegen roofbenden betrof.
Op 22 december blijft de krant aandringen op een verklaring van Nederlandse zijde
DE SCHOONMAAK IN HET KRAWANGSE
Ongeveer 200 bendeleden neergeschoten
In tegenstelling tot de persberichten, die de Dienst voor Legercontacten (DvL) niet in beweging kon krijgen, heeft het Zondagavond uitgegeven communiqué der republikeinse regering over de actie in het Krawangse prompt effect gehad. Gisteren ontvingen wij uitvoerige bijzonderheden van de DvL, en we zullen maar zeggen: beter laat dan nooit. In de ´toelichting omtrent de actie in het Krawangse´ wordt gezegd, dat er in de eerste maanden na de politionele actie in dit gebied betrekkelijke rust heerste. Langzamerhand echter had infiltratie van republikeinse benden plaats, die een goedgeorganiseerde activiteit op touw zetten, en de hele bevolking van het Krawangse onder dwang wisten te brengen. Toen deze organisatie zich krachtig genoeg achtte, ging zij tot openlijk verzet over. Op grote schaal werden bruggen, wegen, rijstpellerijen en spoorlijnen vernield. Tankvallen werden gegraven. Ieder, die niet ten volle medewerkte, liep gevaar ontvoerd en afgemaakt te worden, waarvoor speciale ´beulen´ waren aangesteld. Uit de stuw bij Balahar in de Tjitaroem werden 28 onthoofde lijken gevist. Een schrijver van de republikeinse wedana werd ontvoerd en moest verschillende executies bijwonen. Vóór hij zelf aan de beurt was, wist hij te ontvluchten. Eén slachtoffer werd niet ´behoorlijk´ vermoord (de nekslag kwam niet geheel goed aan) en wist, na als ´lijk´ in de kali geworpen te zijn, zich zwemmend te redden en meldde zich bij de dichtstbijzijnde Nederlandse post. In vele kali’s meer naar de kust werden eveneens talrijke onthoofde lijken aangetroffen.
Deze misdaden, sabotages en vernielingen, namen in aantal en hevigheid toe, zodat in de tweede week van December krachtig moest worden opgetreden. Op 9 december begon men met het gebied af te sluiten, waarbij kwam vast te staan dat kampong Rawagedeh het centrum van de bendeactiviteit was. De bendeleden kwamen bij groepjes van 10 de kampong uit en openden op verschillende plaatsen het vuur. 150 van hen werden neergeschoten en 9 gevangen genomen. o.w. een Indiër, vermoedelijk een lid van de Internationale Brigade. Bij huiszoeking in de kampong werden republikeinse stempels en lidmaatschapskaarten van strijdgroepen gevonden. De zwaarste wapens, die bij deze actie aan Nederlandse zijde zijn ingezet, waren 3 inch mortieren.
Toen op 10 December het hele gebied rond Krawang was afgesloten, werd met een algemene doorzoeking begonnen. Deze actie resulteerde in een hele reeks van kleine gevechtscontacten met benden, waarbij zij kleine verliezen leden, meestal van zo´n vijf man. De actie is nog steeds niet ten volle beëindigd. Zij heeft tot resultaat, dat de benden naar het noorden gedreven worden. Het gebied is veel rustiger geworden en de bevolking keert weer naar de desa’s terug. Zij is echter nog steeds bevreesd voor de wraak van de benden en daarom zijn de kampongs, waar de Nederlandse troepen gelegerd zijn, overvol.
Over het bovenstaande heb ik niets gehoord!
Wat vindt u dat de man in zijn sterfbed erkent dat hij 120 mensen hebt geëxecuteerd?
Nog een vraag, waar haalt Nederland het recht om een land die 18.000 kilometer ver ligt als Nederlands bezit te beschouwen?
De oorlogsmisdaad in Rawagede hoort thuis in de rij van Lidice, Oradour, Putten, Katyn, My Lay, Ben Suc, Sabra en Chatila, Srebrenica en vele, vele andere namen.
Een niet meer uit te wissen, eewige schandvlek. En dan nog durven beweren,dat, in dit land waar we bol staan van de Hoven die dat soort misdaden moet be- en, hopelijk, veroordelen, de zaak verjaard is....
Waar en bij wie zou de landsadvocaat doorgeleerd hebben?
Zeer bedenkelijk dat zo'n KNIL-militair zegt dat het vermoorden van de zgn. "terroristen" voor die tijd normaal was en dat er nu heel anders tegen zou worden aangekeken. Wat een kortzichtige moraal. De betrokkene(n) is en blijft verantwoordelijk en moet zich op zijn minst alsnog verantwoorden bij de rechter. Een straf vind ik wat achterhaald, maar wel mag er een soort juridische schandpaal zijn voor deze mensen.
Wat gebeurt er nu in 15 minuut 07 en 15 minuut 30 ? Is dat gifgas?
Niet-verjaring van oorlogsmisdaden is in 1971 bij wet aangenomen met uitzondering van oorlogsmisdaden gepleegd in Indonesie.
Wat voor mentaliteit spreekt hieruit van onze bestuurders direct na de oorlog, in 1971 en later ? Doet me denken aan hoe hier van officiele zijde direct na Srebrenica werd gereageerd.Verschilt waarschijnlijk niet zoveel van die van de bureaucraten tijde ns het nazi-regime.
Plaats nieuwe reactie