Afspraak is afspraak. Wijze woorden uit het dagelijkse leven, maar gelden die ook in de politiek? Bij de verbreding van de A2, tussen Amsterdam en Utrecht, zijn er duidelijke afspraken gemaakt met buurtbewoners en gemeenten. Honderd kilometer per uur en niet harder. Het is beter voor milieu en woongenot is de redenatie. Maar het asfalt was nog niet hard of de minister voert de snelheid op naar 130. Wat is de belofte van de overheid waard? Verslaggever Ronald Sistermans geeft inzage in onthutsende politieke besluitvorming.
De schandelijke trut!!! (Nee geen sorry) heeft blijkbaar nog nooit van milieuvervuiling gehoord en van het feit dat beloftes schuld maken.
Ik schaam me diep voor een land waar dit soort (on-)mensen aan de macht kunnen komen!
Ik verbaas me er steeds weer over, hoe mensen over van alles durven klagen.
De snelweg lag er al, welleswaar stuk kleiner en is verbreed naar 5 rijstroken.
Opeens wordt er nieuwbouwwijk uit de grond gestampt, en men heeft last van de snelweg.
We willen allemaal sneller van a naar b en het liefst niet in de file staan.
Het is toch drama als je ziet hoe iedereen worstelt om die 100km over 5 banen aan te houden.
Met als gevolg baan 5 blijft leeg of er brand roodkruis en de drukte blijft aanhouden.
Echt Nederland zo bekrompen als het maar kan, liever niet maar daar.
Plaats nieuwe reactie