Een peuter was hij nog maar op het moment dat zijn vader, de NSB-voorman Meinoud Rost van Tonningen, zichzelf in 1945 in de Scheveningse gevangenis van het leven beroofde. Zijn moeder, Florrie Rost van Tonningen, in de volksmond beter bekend als ‘de zwarte weduwe’, bleef haar antisemitisme en het nazisme tot haar dood in 2007 trouw. Volkshoon was haar deel. ‘De vader verloren, de moeder verstoten’, vat de 69-jarige Ebbe Rost van Tonningen zijn herkomst in de recent verschenen autobiografie samen.
In het eerste en enige televisie-interview dat Rost van Tonningen momenteel geeft, spreekt onze verslaggever Wilfred Scholten hem uitgebreid in Velp, waar Rost van Tonningen met zijn moeder opgroeide. Hoe is het voor een kind om met zo’n beladen achternaam op te groeien? Hoe ga je om met de fascistische denkbeelden van je ouders? En hoe bouw je een eigen leven op? Een openhartig gesprek over de innerlijke worsteling met het verleden van zijn ouders.
Indien u op de hoogte wilt blijven van onze reportages en gesprekken, dan kunt zich opgeven voor onze nieuwsbrief. U krijgt dan elke dinsdagmiddag één mailtje waarin alle onderwerpen van de uitzending worden aangekondigd. In deze mail kunt u ook alvast beeldmateriaal zien en besluiten of een onderwerp u aanspreekt.
Respect voor dhr. Rost van Tonningen!
Ik heb Joodse voorouders. Ik zie, dat je (Ebbe) niet de zienswijze van je ouders hebt en dat is moeilijk genoeg om zo op te groeien.
Het vergt moed om zo in het leven te staan, zoals je dat doet, dat is een moeilijk proces. Ik hoop dat koningin Beatrix je nog eens op de thee vraagt en ze haar oordeel (mocht ze dat hebben gehad) bijstelt.
Mijn opa van moeders kant (niet Joods) heeft in de oorlog Joden geholpen om weg te komen en kwam in de gevangenis terecht samen met een vriend. Ze zijn toen door een NSB-er uit de gevangenis gehaald, omdat deze een goed woordje voor hen had gedaan. Het is makkelijk om zwart-wit te denken, omdat wij dan niet verfijnder hoeven na te denken. Het blijkt wel dat er aan de andere kant ook grijsgebieden waren.
Wat je ouders gedaan hadden is volkomen fout. Maar wat zij hebben gedaan, is niet jouw verantwoording.
Mogen je keuzes zo zijn, dat zegeningen je zullen volgen.
Dat is wat ik je toewens!
Heel veel respect voor Ebbe Rost van Tonningen ..dat hij zo sterk is om dit boek uit te brengen..ik ga het ook zeker kopen en lezen..ben al van kindsaf aan heel erg geinterreseerd in de goede en foute kant van de oorlog,een soort heel erg gefixeerd zijn op alles rondom deze oorlog.
Heb er ook vele boeken over gelezen en documentaires e.d over bekeken..juist de kant van de zogenaamde foute mensen intrigeert mij heel erg, waarom deden ze wat ze deden, met welke intentie deden ze dat, wat voor invloed had dit op hun leven na de oorlog enz enz
Natuurlijk weet ik ook veel van de kant van de slachtoffers die gevallen zijn en gemarteld in de concentratiekampen, maar ook de Duitse kant, al die mensen die gegrepen werden door het charisma van Adolf Hitler, ongelofelijk maar waar...hoe kon dit gebeuren?
Die dingen deden die voorheen niet in hun hoofd zou zijn opgekomen.
Dat is toch bijna niet voor te stellen,gewone mensen, gewone burgers,waarvan van de door hen gemaakte fouten, hun kinderen later de dupe werden, terwijl die niets gedaan hadden!
Dat je als kind je ouders niet echt wil verstoten begrijp ik heel goed, tenslotte blijven het je ouders wat ze ook hebben gedaan!
Dankjewel voor dit boek en veel sterkte toegewenst voor alle nare reacties van mensen die zeker ook zullen komen voor je...
Plaats nieuwe reactie