Het Gesprek: Sascha Meyer

49 reacties | 15-10-2012 | 11:16

Het gesprek is deze week met Sascha Meyer. Ze noemt zich de nieuwe arme. De moeder van drie opgroeiende pubers is hoogopgeleid, was succesvol in haar werk en kon kopen wat ze wilde. Maar dat veranderde toen Meyer haar baan kwijtraakte, ging scheiden en uiteindelijk haar ex-man de alimentatie niet meer kon ophoesten. Ze klopte bij de voedselbank aan. Over deze ervaringen spreekt Frénk van der Linden met Sascha Meyer, die er een boek over heeft geschreven.

 

beste mevrouw die als coördinatrice bij de voedselbank in deze reportage werkt: heeft u wel eens van het begrip integriteit gehoord?

Zag net deze mevrouw in gesprek met Frenk vd Linden. Hij had moeite, in mijn ogen, om haar serieus te nemen. En terecht. Paardrijlessen voor de kinderen, een kek interieurtje, de nieuwste cd's ...Dankzij mensen als deze mevrouw worden vooroordelen over onterecht gebruik maken van een nuttige instelling als de voedselbank helaas bevestigd.

Fijn om te zien dat Sacha op eigen benen staat in de situatie waar ze in zit. Hoe Frenk haar onder vuur neemt. Dat straalt voor mij kracht uit. Nieuwe armen zullen steeds meer voorkomen. Ik denk dat dit probleem de komende twee jaar explosief zal groeien. Terug naar zelfreflectie wat Sacha beschrijft is de sleutel om eruit te komen. Sacha onderneemt en schrijft over haar ervaring en komt naar buiten. Chapeau!!!

even proberen niet te oordelen: een cd kan door anderen gegeven zijn als cadeau, ook tijdschriften en andere spullen van waarde. mijn ouders hebben vroeger, we praten over 1985 denk ik, ook onze hobbies laten doorlopen; de balletlessen waren duur maar werden doorbetaald door opa en oma. 'de kinderen moeten zo min mogelijk last ervaren van de armoe' was wat mijn ouders dachten. maar toch werd er flink bezuinigd, ook op kleding (kregen we van familie, tweedehands) geen vakanties meer, auto de deur uit en uiteindelijk verhuizen van koop- naar huurwoning. ik merk dat ik ook denk: hmm, mooi huis, mooie piano staat daar zeg. maar ja ... dan komt toch die voedselbank om de hoek kijken. moeilijk ...

Mensen met een extreem laag inkomen besparen in eerste instantie op reizen en kleding, in tweede instantie komen daar hobbies bij. Dat is de conclusie van onderzoek van Wajongers Centraal. Onder het motto Ze denken dat ik rondkom houdt deze organisatie een enquête op internet.

de enquête:  http://www.zedenkendatikrond.comer is ook een Facebookpagina: http://www.hoekomjerond.net.

Wellicht interessant voor wie de reportage bij Altijd wat heeft gezien.

Als regelmatige luisteraar en kijker, heb ik gisterenavond gekeken naar het intervieuw met Frank v/d Linden, hoewel ik hem hoog acht,vind ik toch dat hij deze keer een stap te ver is gegaan met het intervieuw,tot aan het moment dat Frank vertelde dat ze tussen de opname door hele andere informatie kregen van de begeleiders van de voedselbank.  Toen zag je een keerpunt in het intervieuw ging Sacha zichzelf verweren waardoor er een zeer gespannengesprek ontstond. Ik vind het ook zeer tenonrechte dat de verantwoordelijke bij de voedselbank tussendoor even informatie afgeven over hun  " clienten"  misschien had Frank zelf dit niet moeten aankaarten en was het een goed intervieuw geworden.

jcmc.

Wat een weldoorvoedde vrouw en wat een mooi huis, wat een leuke hobby paardrijden, ik wist niet dat paardrijden een recht is van het kind. Alleen haar vrienden en kennisen waren niet zo begripvol, heeft ze daarom het boekje geschreven? Ik snap niet dat hier aandacht aan wordt geschonken.

Wie weet de naam van haar boek, wat ze heeft geschreven

Wat een vooroordelen weer, wat kortzichtig, precies waar Frank op uit was. 

Mogen kinderen geen fijne jeugd hebben? moeten ze leven met de overuitgaves van de banken? En wie zegt dat ze de lessen zelf betaald, wie weet betalen opa en oma die zaken wel en stoppen ze soms een cd-tje toe. 

Bah wat kortzichtig. Wil jullie wel eens horen als jullie in die situatie belanden.

Wat is, in jullie denkwijze, armoe? Dus wat men wil is eigenlijk dat: Kinderen niet het recht hebben om een gelukkig jeugd te hebben...nee dat mag niet!!! Alleen rijke mensen hun kinderen mogen dat!!! O terwijl wij nog even bezig zijn: Alleen rijke mensen hun kinderen mogen studeren. Daar komt het uiteindelijk op neer. De presentator ...tjah wat een valse nicht zeg. En als je arm bent, mag je er NIET verzorgd uitzien. Nee, en men oordeelt nog steeds op het uiterlijk. Wat een slim volk zeg. Wow!! Mijn verhaal komt heel erg rommelig over ( ik ben geen schrijver ), maar als ik zo door de reacties heen ga, zie ik nog steeds hoe beinvloedbaar de media is op jullie denkwijze. Jammer, dat men bekrompen blijft in het denken. En de kans dat jullie mijn reactie verkeerd interpreteren is voor 100% zeker. Zeer voorspelbaar volk ook.

Ik denk dat Sacha niet aan het beeld voldoet dat de meeste mensen van armen hebben. Ze ziet er smaakvol en verzorgd uit en dat geldt ook voor haar interieur. Ze had natuurlijk jarenlang een goed inkomen. Dat zie je terug in de spullen die ze heeft.

Sacha wil haar kinderen niet laten lijden onder de armoede en probeert zichzelf op te trekken door een boek te schrijven. De nieuwe arme is de schaamte kennelijk voorbij. Gelukkig!

De enige die zich hier diep zou moeten schamen is die dame van de voedselbank, die kennelijk vindt dat privacy niet voor armen geldt. Ze zou, wegens een volkomen gebrek aan integriteit, op het matje geroepen moeten worden door haar werkgever.

Ik kan niet oordelen over Sacha's situatie en toch kan ik mij niet aan de indruk ontrekken dat zij op een heleboel zaken kan bezuinigen en daarom niet in aanmerking komt voor deelname aan de voedselbank. Met groot respect denk aan mijn ouders die in de crisisjaren, waarin mijn vader werkeloos was, toch een gezin met 4 kinderen draaiende hielden. Wij gingen niet naar clubjes, maar speelden dag in, dag uit met vriend(innet)jes uit de buurt en hadden het goed. Onze kleding was gekregen, maar ik kan me nog goed herinneren dat ik een compliment kreeg dat ik er altijd zo keurig uitzag. Voor haarzelf en mijn vader had mijn moeder 2 stelletjes kleding. Er was weinig speelgoed, maar we verveelden ons nooit. De eerste zorg ging uit naar de kinderen in de vorm van liefde, geborgenheid, betrokkenheid, belangstelling. Dáár hebben kinderen 'recht' op en dáár worden kinderen gelukkig van! En clubjes zijn dan helemaal niet nodig. Ik kan me herinneren dat mijn ouders naar een verjaardag gingen. Een prachtige, gekregen plant werd uit het raamkozijn gehaald en als cadeau voor de jarige meegenomen. Om het financieel rond te breien, hielp mijn moeder voor een habbekrats oudere mensen in de huishouding; alle kleine beetjes hielpen. Ik kan zeggen dat ik een heel gelukkige jeugd heb gehad. En vooral een leerzame! Ik kan onze kinderen nu meegeven dat alles wat mooi, fijn, etc. is en dat je graag zou willen hebben niet altijd nodig is. Eérst de basisvoorzieningen, dán de extra's. Wat mij vooral opvalt anno nu is dat mensen (volwassenen én kinderen) zo ontevreden zijn, terwijl ze m.i. álles hebben. En dat is iets waar ik een enorme hekel aan heb. Het is zo vaak onterecht. Wij hadden vroeger weinig, maar voelden  ons nooit tekort gedaan, verveelden ons nooit, al hadden we geen clubjes en ook geen bergen speelgoed, maar kregen vooral liefde van ouders die ontzaglijk veel van elkaar en van hun kinderen hielden. We waren gelukkig en zijn dat, mede door die tijd, nu nog! Tel je zegeningen, één voor één ...

Ik heb vanochtend het gesprek met Sacha Meyer gezien. Ik vond dat zij onterecht werd bejegend. Zij is gescreend en komt in aanmerking voor een voedselpakket. Ik vind het fantastisch dat ze haar kind /eren een hobby laat uitoefenen. Compliment voor Sacha. 

Bij armoede denken de meeste mensen nog steeds aan het in lompen gehulde proletariaat van rond 1900. Echter, wie wel eens in een ontwikkelingsland is geweest, weet dat juist de mensen in de sloppenwijken er goed verzorgd uitzien. Made in China kunnen zelfs de meeste armen betalen. Toch kun je moeilijk zeggen dat deze mensen rijk zijn. Laten we niet te veel denken in clichés. De wereld is veranderd. Armoede heeft een nieuw gezicht. 

Wanneer Sascha gescreend is en recht heeft op hulp van de voedselbank dan heeft ze dat.
Wat is dat voor vaag geargumenteer in het niks dat ze op haar andere criteria los willen laten omdat ze niet in het plaatje past nu de medewerkers van de voedselbank blijkbaar weten dat haar kind op paardrijles zit??
OF ze leeft zo zuinig mogelijk en koopt ipv nieuwe kleding zo heel af en toe paardrijlessen voor haar kind. Als ze dat zo weet te budgeteren zegt dat niet per definitie dat ze het financieel ruim genoeg heeft.
OF ze heeft mensen in haar omgeving die deze financiele last van sport voor haar dragen? 
Waarom zou ze ons daarin verantwoording schuldig zijn? 
Als ze aan de randvoorwaarden voldoet qua inkomensgrens dan is ze verder niemand verantwoording schuldig wat ze met dr geld doet PUNT

Wat mij opvalt en meerdere onder degenen die gereageerd hebben is, en dat ervaar ik zo, dat men haar intregiteit m.b.t. de voedselbank in twijfel trekt. Dit vind ik uitermate unfair! Sascha knokt zich een slag, of meerdere, om haar gezin gaande te houden. Zij weet dat zij op ons, haar ouders, altijd een beroep kan doen. Zowel op morele als materiele zin. Dat heeft haar de kracht gegeven door te gaan:  blijf lachen ook in moeilijke tijden.

Cristicaster: verplaats jezelf eens in een 'uitzichtsloze situatie', hoe vecht je eruit? Ga je gereranius tellen, of vecht je je uit de situatie?

Nou dat doet  Sascha, ze blijft vechten!! Toppie toch!!!!

I love our girl!

Niet te geloven, zeg. Wat een ongehoorde actie van die voedselbank medewerkster!!  Als het een werkneemster van mij was zou ik één ding doen: ontslaan op basis van het schenden van de integriteit van een klant, ten overstaande van heel Nederland. Schandelijk.

En dan de mensen die oordelen op basis van een cd en paardrijlessen (waarvan we niet eens weten hoe ze eraan komt): hoe kortzichtig, hoe dom, hoe hard ook.

Deze mevrouw schreef een boek over nieuwe armoede. Ik las het boek (nog) niet, maar één van de nieuwe dingen zal zijn dat je het tegenwoordig niet goed ziet dat iemand arm is.

Bovendien, als je voorspoed gekend hebt is het dubbel zwaar om financiele tegenspoed mee te maken.

Hulde voor deze mevrouw, een dikke boe voor dhr. van der Linden en alle mensen die blindelings oordelen.

Een tip voor de mevrouw: klaag die voedselbank aan, gewoon doen. Alle reden voor een schadevergoeding.

Wat Sascha in het begin van het interview duidelijk maakt is dat de nieuwe arme niet meer in lompen over straat gaat. Dat is kennelijk nog steeds het beeld dat de dame van de voedselbank van haar clienten heeft. Wat een respectloze, kortzichtige, rancuneuze reactie van deze dame.

Sascha verdient alle lof om wat ze heeft gepresteerd in deze voor haar zware tijden. Ik kreeg de indruk dat Frenk van der Linden zich slecht had voorbereid op dit interview. Gezien zijn vraagstelling vermoed ik dat hij zelfs haar boek vantevoren niet heeft gelezen. Ik begrijp dat je als interviewer kritisch moet zijn maar dat houdt ook in dat je je grondig voorbereid op het onderwerp. Hij had dan zelfs de voedselbankdame van repliek kunnen dienen.

Wat fantastisch van Sascha dat zij alles in het werk stelt om haar kinderen zoveel mogelijk van hun jeugd wil laten genieten. Chapeau, en gaa zo door!!

We mogen ervan uit gaan dat deze dame aan de eisen voldoet die gesteld worden door de voedselbank. Even aangenomen dat de paardrijlessen door iemand uit haar netwerk worden betaald dan is dat haar en haar kinderen gegund.  Maar dan moet zij zich wel realiseren dat ze beter is af is dan menigeen. Ze mag ontzettend blij  zijn dat ze haar kinderen dit kan bieden. Er zijn veel ouders die hun kinderen wel sportclubjes en  nog veel meer moeten ontzeggen. Ja en als je dan een boek gaat schrijven over je armoede, dan begrijp ik dat je minder serieus genomen wordt.  Dus het boek had ze achterwege mogen laten wat mij betreft.  Verder doet ze strict genomen niets fout. Dat Frenk van de LInden iets citeert wat zonder draaiende camera gezegd is vind ik niet zo fair, verder vond ik zijn benadering respectvol en hij was eerlijk over zijn eigen twijfel, dat mag. Boeiend interview al met al.   

L.S.,

zojuist heb ik de uitzending gezien. Ik stond verbaasd over het feit dat Sascha zich de nieuwe arme durft te noemen; vele jaren heeft ze de luxe vd welvaartsmaatschappij gekend, de maatschappij heeft haar het recht van een hoge opleiding geboden, ze heeft een leuke baan gehad, of ze hard heeft gewerkt weet ik niet, of ze haar kinderen goed heeft opgevoed weet ik niet, of ze hard heeft geknokt voor haar huwelijk weet ik niet. Wel weet ik dat ze nu niet werkt, ik weet niet of ze ook mindere banen accepteert, ik weet dat de samenleving haar een goed ww-/bijstandsinkomen biedt, ze een mooi ingericht huis heeft, 3 kinderen heeft-- ook een luxe voor sommigen--, ze een goede fiets heeft, mooie kleding kan kopen, opgemaakt is, mooi kapsel, de vader van haar kinderen ook kan bijdragen-- hij werkt toch? en zelfs met uitkering kan je bijdragen!- en paardrijden een dure hobby is waarvan ze vindt dat dat een recht is??!!Ik heb met inkomen lager! dan bijstandsuitkering altijd onder mijn universitair niveau gewerkt, mijn kinderen uitstekend opgevoed, de vader gedwongen alimentatie te betalen zodat de gemeenschap dat niet hoeft te doen. Mijn kachel is nu nog steeds niet aan, komt komende weken zeker niet, huis zeer slecht geisoleerd, buiten is het soms warmer dan binnen, ik heb geen kleding, krijg geen trauma/medische zorg, al lang niet naar de tandarts, heb veel fysieke pijnen door armoede, geen vervoer, zelfs geen normale fiets, kom bijna niet buiten, door armoede mijn stervende zus in Nl niet kunnen bezoeken, ook haar crematie en afscheid gemist, loop meestal zonder onderbroek en beha, afschuwelijk. Heb het zeer koud, dus slaap maar erg veel op de bank, welke veel te klein is, dus mijn hoofd raar omhoog, al jaren lang. Bezoek komt al jaren niet meer, de dag voor de crematie van mijn zus stopte de voedselbank zonder reden op te geven. Ik wil geen zelfmoord plegen, maar mijn mensrechten worden al 23 jaar enorm geschonden. Gemeente weigert meermaals fatsoenlijke opleiding waarmee ik ah werk kan; de laagopgeleide baantjes/gratis arbeid heb ik al 26 jaar verricht. Volgens mij ben ik de echte arme....

Enne, al die jaren heeft ze veel kunnen opbouwen, veel kunnen investeren, en je hebt nu eenmaal geen recht op leuk, makkelijk werk op je eigen niveau!  Ze moet blij zijn dat ze een par jaar? een leuke baan heeft gehad.

Heeft ze niet de situatie onder ogen gezien dat ze met haar werk, wat toch vrij leuk was maar wat niet voor het oprapen ligt, makkelijk werkloos kon raken? Heeft ze op tijd bijscholing gevolgd, cursussen gevolgd, geinvesteerd in haar loopbaan? Zorgen dat je bijblijft?

De coordinatrice zei volgens mij ih bijzijn van Sascha dat ze al gewaarschuwd was mbt haar ''recht'' op een voedselpakket.Ik vind dat Sascha haar pakket aan mij af moet staan! Laat haar eens langs komen, ik zal haar aardig ontvangen, wel kritisch!

Vanuit mijn ervaringen met de voedselbank weet ik iig dat er een zeker percentage bij zit dat het zeker niet nodig heeft, fraudeert, zich asociaal opstelt bij uitgifte vh voedsel. Niet wil werken, zwart alimentatie ontvangt vd vader(s!). Autorijden terwijl dat niet nodig is, verspillen. Voedsel weggooit-- ik lust geen brood,. ik krijg teveel, ik gooi het vaak weg. Rode kool gooi ik weg, wat moet ik daarmee? --En ga zo maar door.Natuurlijk zijn er mensen die wel dankbaar zijn, niets weggooien, wel hun best doen geen schulden te maken, willen werken en dat gewoon ook doen, sociaal zijn en hun kinderen wel goed opvoeden. Maar ik weet ook dat er erg veel leugens zijn door clienten vd voedselbank! Ik heb ze zelf meegemaakt!

Sacha is aan de grond gekomen door een forse inkomstenval. En dan ben je soms uitgewezen om een periode te overbruggen tot de voedselbank. Daarop kan men fel reageren omdat ze nog enig bezittingen heeft wat ze in goede tijden heeft opgebouwd dat rijmt volgens velen niet met armoede. Zelf denk ik dat menigeen niet beseft dat armoede naar boven aan het kruipen is. Een fuikbaan is ook niet de weg naar betere tijden, het enige wat je kunt stellen is dat men minder afhankelijk is van derden maar armoede blijft. Binnen tien jaar, verwacht ik dat de lagere inkomen meer dan 40 uur gaat werken, dat de vrije zaterdag ten einde is. Dat bijbaantjes voor kinderen bedoeld gaan worden om het gezinsinkomen op te krikken.

Verder wil ik opmerken, want Sacha sneed een heel belangrijk punt aan, ze had tig sollicitaties gedaan dat er sprake is van leeftijddiscriminatie, dit is een sluipend onrecht. Nog even en men en men gaat onder de uurloon werken en dan zal velen uiteindelijk de neoliberale ideologie merken.

Redelijk goede reaktie van Nathal, in eea kan ik me wel vinden. Wil daar wel verder op ingaan, maar kom dan op politiek uit; de verzorgingsstaat van de afgelopen decennia die teloor aan het gaan is door...ik durf het niet te zeggen!

Hulde aan Sacha! Ik kwam tien jaar geleden in deze situatie terecht... en kwam er tot mijn verbazing, alle sollicitaties vandien en andere bokkesprongen gewoon niet uit. Nu heeft het een naam, nu bestaat het, ik verzwijg al jaren mijn situatie en ja, ik zie er ook niet uit als "de arme". Verbazingwekkend overigens dat de voedselbank zo met haar clienten omgaat, volgens mij is dit geheime informatie. Prima dat Sacha zich niet geheel in de verdediging liet dringen...  

Heb het boek van Sacha gelezen; in feite zelfs 2x om de inhoud ervan goed in me op te nemen waarna ik veel bezig ben geweest met het "begrip De Nieuwe Arme" - en... wat momenteel de gevolgen kunnen zijn van een situatie na het "kwijtraken" van een baan waarin men zich met veel enthousiasme heeft ingezet en met plezier gewerkt heeft én vooral met het besef dat tegenwoordig velen de mogelijkheid hebben om een verdere studie studie te beginnen die ook van alle kanten gestimuleerd  wordt met het vooruitzicht daarna een op de studie aangepaste baan te vinden. Ikzelf ben een (denk ik) "OUDERE ARME" vrouw, geboren in 1939 en ben na een arbeidsverleden van 42 jaar (naar mijn gevoel)  een "NIEUWE RIJKE" geworden. Een fantastische vooruitgang natuurlijk.  De omgekeerde situatie, van "zgn rijk naar arm", lijkt mij vele malen zwaarder om na een bepaalde investering terug te gaan naar een situatie waardoor het geïnvesteerde niet meer op te brengen is, heel wat!! problematischer is

Ik vind het heel moedig van Sacha om dergelijke situatie c.q. probleem op deze manier ter discussie te stellen.

Mevrouw Jellema, u heeft het over het beeld van de arme. MAar wat u nu allemaal omschrijft tav sascha meijer, hebben we het dan nog wel over een arme, met recht op voedselbank?

wat is uw definitie dan van armoede als dit als armoede geldt.

Is armoede: inkomensterugval, en daar wat aan willen doen (goede actie) en bep. dingen niet, en dan de voedselbank inschakelen om achteruitgang te voorkomen? hebben we het dan nog over armoede.

Dsn: alle mensen met kritiek op de voedselbank. Ehm, stel nu dat het niet was meegenomen, de paardrijlessen enz. Dan had Vd Linden als slechte journalist gegolden, die de boel niet goed had onderzocht. En had je kunnen roepen: " schande. dat de voedselbank aan die mensen met geld hun spullen geven'

LAten we niet vergeten dat er voedselbanken zijn met wachtlijsten. Als de een iets krijgt gaat dat ten koste van een ander.

Die screening is zo gek niet, anders staat binnenkort half NL bij de voedselbank om gewoon zijn inkomen aan te vullen.

Wie dus commentaar heeft op die voedselbank is tegen screening. dat mag, maar lieve mensen, uiteraard doneert u dan veel aan de voedselbank, net zo lang tot iedereen die iets van die bank wil, genoeg heeft Want anders zijn uw woorden alleen maar woordjes. Gemakkelijk. DADEN dus. Commentaar betekent ook actie

Het lijkt erop dat armoede in de ogen van sommigen is: minimumloon of net daarboven verdienen.

Da's fraai, dan heb ik heb het al die tijd goed gered kon en kan leven ook nog etentjes met vriendinnen hebben... en dat zonder voedselbank. Tsjonge ben ik eigenlijk niet geweldig Wink

Ik vind het wel bizar. Ik snap best dat je je kind op een clubje laat gaan, maar dan op paardrijden? Lijkt me bizar als zo'n iemand nog gebruik mag maken van de voedselbank.Ook de schuldsanering zal dit afkeuren. Er zijn namelijk al veel wachtijsten. Geef mensen die alle zijlen bijzetten voorang.Wat ook nog opviel in het filmpje allemaal A-merken staan zoals de ruiter, dreft koopmans. Nee als je echt je best wilt doen en als je echt wil mee maken hoe het is om arm te zijn, leef dan ook zoals de echte nieuwe armen moeten leven.

Mevrouw Meyer heeft altijd gewerkt en zou dus nu in de WW moeten zitten. Dat is 70% van het oude salaris (tot een bepaald maximum), daar is toch van rond te komen. Blijkbaar kan ze gewoon niet goed met geld omgaan. Daar in de keuken zag ik toch veel A-merken liggen, geen euroshopper producten of boodschappen van Aldi of LIdl. Het enige relatief goedkope was een pakje witte rijst....  

Ik ben niet hoog opgeleid maar heb nog wel zo veel gezond verstand dat ik kan normaal rondkomen van een baan op uitkeringsniveau. Ik denk (nee, dat weet ik eignelijk wel zeker) dat er bij mij minder binnen komt dan bij haar. En ik zou sowieso me helemaal doodschamen om bij de voedselbank aan te komen of bij mijn ouders mijn hand op te houden - laat staan dat ik dat op TV ging vertellen.

Mevrouw Meyer heeft voldoende vaardigheden om weer een baan te vinden, ze zal alleen moeten accepteren dat ze daarmee niet het salaris zal ontvangen dan van haar vorige baan. Die gouden tijden komen niet meer terug en ze zal een nieuwe plan moeten maken voor de toekomst. Als ze als styliste (een totaal gebakken-lucht beroep trouwens) niet meer aan de slag komt, moet ze wat anders zien te vinden. Er zijn genoeg mogelijkheden tot een BBL leerwerktraject tot verzorgde IG of SPW-er - werk zat in verzorgingstehuizen en instelling voor gehandicapten. En anders is er callcentre werk, daar bij wordt niet op leeftijd geselecteerd mevrouw lijkt me er bij uitstek geschikt voor, ze kan namelijk aardig om de kern van de zaak heen kletsen. 

Wat ik me eigenlijk afvraag hoeveel van de reageerders/klagers zelf een " Nieuwe arme" is?
Want het is makkelijk oordelen over Frank en Sascha maar als voedselbankklant weet ik dat er vaak vreemde dingen gebeuren bij/door klanten.
Zelf hebben wij geen geld voor vakantie ed. maar hoe vaak je niet hoort dat sommige weken op vakantie gaan naar buitenland
Ja natuurlijk ze logeren dan vaak bij familie en zo maar de reis kost toch ook geld?
Of ze hebben een boot waar ze een paar weken er mee op uittrekken.
Bij de voedselbank waar wij lopen is er een tafel waar je de spullen kan deponeren die je niet nodig heeft of wilt.
Elke week weer ligt er een grote berg voedsel waar andere klanten dus kunnen uitkiezen.
En elke week pak ik extra want anders redden wij het niet.
De voedselbanken moeten nog strenger screenen want misbruik wordt er zeker van gemaakt

Hoewel ik de reactie van de voedselbank medewerker begrijp vind ik het ongepast omdat zo te uiten op tv. Zeker als het om vertrouwelijke informatie gaat. Dit hoort niet. Of Sacha nu recht heeft op eten van de voedselbank of niet. Verder kan ik niet oordelen over Sacha terwijl mijn indruk ook dubbel is. Ik snap dat de kinderen ook een hobby 'nodig' hebben. Maar ik ben opgevoed in een gezin waar er altijd eten op tafel was maar absoluut geen geld voor paardrijles (tot mijn grote verdriet Wink Ik zat op een goedkopere sport.... en heb daar nooit een trauma aan over gehouden

Hoi Sascha

Ik vind je moedig! Want afgezien van de discussie of je wel/niet "recht"  zou hebben op voedselbankhulp EN afgezien van de discussie of je kind wel/niet paard mag rijden, steek jij toch maar mooi je nek uit; EN gaat idd " de schaamte voorbij" ; en dat getuigt van moed en vechtlust! Ook denk ik dat je een ruimhartige en creatieve geest hebt; hoewel ik je boek nog niet heb gelezen (ik ga het zeker kopen) is het imho krachtig als je humor in kunt zetten om je eigen actuele problematische situatie in te zetten in een boek, dat hopelijk een maatschappelijke discussie op gang zal brengen.

Waarschijnlijk zit je nu in een hektische periode (nav je boek) en mogelijk levert de publiciteit je al nieuw werk (zou me niet verbazen)Mocht je weer tijd over hebben, dan zou ik je -meedenkend aan jouw situatie, waarin je al zoveel afwijzingen op sollicitatie's hebt gehad- een suggestie aan willen reiken waar je (als je een beetje bent zoals ik je inschat) misschien iets mee kunt: wanneer je een aantal mensen in positie's die jou mogelijk zouden aantrekken (denk creatief) aanschrijft met het (vriendelijke) verzoek of je even (een paar dagen/weken) met zo'n persoon mee zou mogen lopen om je te kunnen spiegelen om te bezien of haar soort baan ook iets voor jou zou zijn...; dan zou het maar zo kunnen, dat je een paar positieve reactie's zou krijgen... en dat opent deuren en mogelijkheden om je netwerk uit te breiden. Zo verruim je je blik, je doet veelzijdige ervaring op en je zou -buiten de gebruikelijke wegen- misschien toch tot nieuw en aantrekkelijk werk kunnen komen.

Geen idee of je er iets mee kunt; maar wie niet waagt... Hoe dan ook; het ga je goed Wink

Ik heb net pas voor het eerst dit intervieuw gezien.Wat een moed heeft deze vrouw om de vooroordelen en het wantrouwen door mensen die totaal geen besef hebben wat armoede in dit land inhoud, en die de intervieuwer ook naar buiten brengt, aan het licht te brengen en te weerstaan.

Ik zie een normaal ingericht huis, Wat verwachten men nou, wat wil men nou,al die mensen die denken dat hier geen armoede is, dit gezin niet het recht zou hebben zich te benoemen dat wat ze echt zijn? De nieuwe arme?  dat mensen weer leven zoals in de eerste 50-60  jaren van de vorige eeuw? Dat kinderen achtergesteld moeten worden ten opzichte  van vriendjes? Vroeger was iedereen arm, toen speelde het minder omdat je er niet alleen in stond. Maar wie wil zijn kind achtergesteld ( en gepest zien worden) door leeftijdgenootjes! Paardrijden hoeft niet duur te zijn als dat door iemand gedaan word die iets bijverdienen wil en niet veel vraagt. Of door familie betaald te worden. De boodschappen, die volgens iemand A merken zijn, die kunnen van de Voedselbank kunnen komen, of in een aanbieding zijn geweest.... 

Tegenwoordig moeten de armsten zichzelf iedere keer weer verantwoorden, voor alles, zelfs voor wat ze op hun brood doen blijkbaar! Ze 'moeten'  buigen voor de maatschappij, de mensen die nog niks hebben meegemaakt. Die denken dat geluk maakbaar is en alles je eigen schuld. Je eigen keuze was. Die mensen vinden het normaal om hun medemens die gewoon altijd voor zichzelf gezorgd hebben maar door omstandigheden buiten hen om als ziekte, werkeloosheid, scheiding of als een partner overlijd,  in de problemen zijn gekomen, te vernederen. Men heeft liever dat je woont, je kleed, en stinkt als een zwerver!!! Het is al moeilijk genoeg, en vernederend genoeg in zo'n situatie te belanden. 

De meesten, net als Sachja vragen zich dan ook af hoe ZIJ daar hebben kunnen belanden. Die richten eerst de blijk naar binnen, de vingertjes die er naar hen gewezen word zijn als messen. De zelfveroordeling en schaamte verborgend houdend, net als Sachja in dit intervieuw doet. Ze houd zich groot. 

Ik vraag me af hoe erg het in Nederland moet worden voor mensen gaan beseffen dat de armoede in Nederland niet alleen gebrek aan geld is.... DAT gebrek, gebrek aan goede kleding en eten is maar bijzaak vegeleken wat de armoede werkelijk doet met een mens in ons land. De sociale uisluiting, re reacties van onwetenden... de vooroordelen, die zijn nog erger als het tekort aan geld. 

Ik heb de uitzending niet gezien maar vandaag wel het artikel in de Volkskrant bijlage gelezen.

Sascha Meyer verkeert in prima omstandigheden. Niets met haar aan hand. Ze heeft een heel goed en lux leven gehad de afgelopen 45 jaar!. En nu even niet! Dat er een boek over moet verschijnen is totaal overbodig.  Er zijn in Nederland honderduizenden mensen die al hun hele leven onder dergelijke omstandigheden leven. Ze verheft zich zelf nu tot een armoede icoon! Ben heel benieuwd of de opbrengst van haar boek ten goede komt aan mensen die het echt moeilijk hebben in Nederland.

ik heb diep respect voor je Saskia en kan me voorstellen dat je alles wat er nu op je afkomt aan je vooribij laat gaan.

Het is bijzonder te ervaren ..........dat mensen oordelen op uiterlijk en omgeving. Ons uiterlijk is maar een klein deeltje van het geheel, onze ziel is het grote plan van het leven en jij hebt het lef in deze situatie je ziel te tonen, SUPER!

De vrouw van de voedselbank doet haar werk,............maar................nog niet vanuit de ziel. Als ze echt vanuit echte liefde handelt had ze dit nooit zo voor de camera gedaan.
De hippe blouse dwong je ook in een hoek, jammer, de wereld is mooier als we echt luisteren, ervaren en open zijn.

Ook ik oordeel nu, zo zie je maar hoe makkelijk dat gaat.
Maar hou vol en ik dacht juist bij alles, dat zou leuk zijn met jou eens een kopje koffie te drinken, je te horen en ervaren.

Je eindigt in de Volkskrant heel mooi............"als ik straks in die caravan in dat weiland zit, dan heb ik me aan de vicieuze cirkel onttrokken en ben ik veilig".Je bent al veilig, vertrouw en hou vertrouwen. Het tonen van je ziel geeft schoonheid weer waar anderen mee zullen spotten omdat het nog te eng is om de ziel aan elkaar te laten zien.

Bewondering blijft!

nederland is 1 van de rijkste landen van de werled. Sorry, dit noem ik geen armoede, maar gewoon een finaciele terugval.

Welk een bittere treurnis heeft hier toegeslagen: niet meer elk paar leuke laarzen of schoenen kunnen kopen die ze in de etalages zag, niet meer de beste keukenapparatuur kunnen aanschaffen, geen Diamond kaart meer van de Bijenkorf, niet meer iedere dag het lekkerste eten op tafel en niet meer het mooiste design dat ze zich wenste. Want, er blijkt geen behoefte meer aan de mode-styliste met de bijbehorende verdiensten. Mode-styliste, het luxe onzin-beroep, uit de luxe onzin-periode waar we gelukkig uit wegdrijven. Mevrouw Meyer zou eens kunnen gaan zoeken naar werkzaamheden waarbij ze iets kan betekenen voor mensen die het echt krap hebben (en niet alleen in finaciële zin). Dan hoeft ze haar energie niet meer te steken in deze coquetterie en overal de nouveau pauvre uit te hangen. Laat die dure merkkleding, waarvan de namen haar klaarblijkelijk in de mond bestorven liggen, maar hangen bij de Arm en Emmaus voor mensen die het echt nodig hebben. En laat de voedselbank ook nog maar even mevrouw Meyer, inderdaad, voor mensen die het echt nodig hebben. Tot u ontdekt dat u zo maar kunt omscholen en meteen aan het werk kunt, bijvoorbeeld in de zorg. En dan zou het óók zo maar kunnen dat uw leven er een stuk beter op wordt.

Is het niet bizar dat mensen liever het kind op paardrijles houden, dan zonder de hand op te houden eten gaan kopen in een supermarkt. Ik zou altijd liever zelf eten kopen dan de hobby van mijn kind. Door dit geleun op de maatschappij krijgen voedselbanken en hulpbehoevenden een slechte naam. En als ze dan toch pubers heeft? Waarom maakt ze dan niet huizen schoon? Past ze op? Of staat ze in de kas? Of wil ze alleen maar leuk elitair-creatief werk doen?

In welk land leven wij dat Sascha Meyer (inmiddels schrijfster van een boek ("De nieuwe arme'Wink in een artikel in het NRC d.d. 20 oktober 2012  citaat: "over geld klaag ik niet" - elke week naar de voedselbank gaat?

Het spijt me Sascha Meyer, gebruik je spaargeld (het klotste immers tussen de plinten) voor je boodschappen. En troost je met de gedachte dat er meer mensen zijn met problemen zoals gebroken botten, chronische ziektes, kanker, ernstig zieke kinderen etc.

Volgens mijn gezonde Hollandse verstand is onze voedselbank uitsluitend voor mensen: die omkomen van de honger...

Veel succes voor de toekomst.

wat een verwend mens. ze kan hoor hoge levens standaart niet financieren en nu vind ze zich arm. Veel mensen bij de voedselbank moeten al sport en clubjes op zeggen en  ook lidmaatschappen.

te verwend.

Ze kan goed een gesprek voeren, ze reageert netjes als ze wordt geconfronteerd met het lastige feit van het paardrijden. Knap gedaan. Over dat paardrijden kan ik idd niet over oordelen - wie weet helpen opa&oma idd. Gedachte dan: waarom helpen opa&oma niet met de boodschappen (ten minste af en toe)? Of misschien doen ze dat ook wel. Misschien komen daar die dure dreft en A-merk pannekoekmix vandaan, of die bos(sen?) bloemen in de kamer. Geen dingen die ik me kon veroorloven tijdens mijn scheiding (ik werkte fulltime, moest kind verzorgen zonder alimentatie en veel betalen aan advocaatkosten). Budgetteren kwam bij mij uit op veel keuzes maken, net zolang totdat het uit kwam in de maand. En creatief zijn om alle noodzakelijkheden te regelen (Emmaus inderdaad, en nog veel meer). Consuminderboeken en blogs hielpen en gaven opties.

Haar punt over sociale (non)reacties is terecht. Maar zo zijn er meer punten: we zouden ouderen niet moeten uitsluiten, en chronisch zieken. Die hebben minder keuzes om hun leven nog te verbeteren of leuk te maken dan deze mevrouw. Maar toch doen "we" daar weinig tot niets aan. Ook deze mevrouw niet, haar boek ten spijt. Want welke verandering stelt ze voor? Dat iedereen met een HBO+ baan iemand van de voedselbank buddiet? Lijkt me goed voor inzicht aan beide kanten.

Wat ik wel bijzonder vind, is dat deze mevrouw nog steeds vind dat ze (en haar kinderen) recht hebben op dingen. Op respect heeft ze recht, en op beleefdheid. Maar onze maatschappij heeft recht op dingen al lang geleden terrein verklaard voor werkenden - bij voorkeur met hoog salaris. En dat is ze niet meer. Wel jammer natuurlijk, want het is goed voor kinderen om te sporten of een dier te verzorgen. Ik gun haar kinderen best wat. Maar recht op? 

Als ik het goed begrijp, vind de overheid dat ze recht heeft op de vrijheid om haar leven in te richten zoals ze wil. Om een zaak te beginnen, als ze wil. Op eigen risico. Om werk te zoeken, desnoods beneden haar niveau. Of om niets te doen. Klagen is ook een vrijheid. Maar recht op? Nee, het is wennen idd, maar iedereens rechten zijn aardig beperkt. Daar hebben trouwens 40% van de mensen afgelopen verkiezing voor gekozen. Vrijheid, die hebben we ruim. Geniet ervan!

De echte arme ben je zeker, Sacha is de nieuwe arme en zij toont lef door haar boek te schrijven en zo zijn er veel meer mensen, die in een situatie zijn beland waar men niet om heeft gevraagd. Omdat zij in het verleden ook een goede baan heeft gehad en positief in het leven staat geeft zij haar kinderen een positief en gelukkig leven. Hoe bizar is het door de regels die allang achterhaald zijn, dat iemand uitgesloten blijft van hulp? alleen omdat zij er goed uitziet eb blij heeft met wat ze nog wel heeft? Het huis heeft ze waarschijnlijk ook keihard voor gewerkt. de huizenmarkt ligt op zijn gat, dus niemand die haar huis koopt, er zijn teweinig banen voor teveel mensen, voor flutbanen wordt ze niet aangenomen omdat ze daar een bedreiging is voor degene die haar aanneemt en iedereen kan vanwege criteria bij de voedselbank terecht. het is maar waar je voor kiest! Rijkdom komt van binnenuit! Alleen respect kan de wereld redden. Chapeau voor Sacha en Marieke Henselmans want die is al jaren aan het vrolijk besparen en mijn held!
Werken is een werkwoord. Leven ook. Maak werk van je leven!

Het artikel van Adrian sluit ik me helemaal bij aan. Heb ook de woorden van Sacha in mijn oren geknoopt. Je kunt pas over iets oordelen als je het zelf meemaakt.
Ik krijg altijd inspiratie om door te gaan en te genieten wat ik wel heb in plaats van mensen veroordelen. Makkelijk voor mensen die nog in hun comfortzone zitten waar ze al jaren in zitten. De gevestigde orde komt ook heus nog weleens aan de beurt. geld is maar een middel tot. Sacha wilde met haar boek alleen maar anderen helpen en ook zichzelf zodat ze niet naar de voedselbank hoeft. Er is zoveel aan de hand in dit land,het zou beter zijn als iedereen gaat werken aan een volhoudbare samenleving, zoals in de duurzame troonrede van Marjan Minnesma.
Lijkt verdorie de middeleeuwen wel al die reacties die ik lees op deze pagina. schandalig ook en mensen moeten zich diep schamen, want zij denken dat zij het alllemaal zo goed hebben gedaan en intussen bezig zijn alleen voor zichzelf over de rug van een ander. Sacha heeft dit niet verdiend en wij ook niet.

Met alle respect voor Sacha! Kom er maar eens openlijk voor uit dat je het niet financieel niet redt....Zelf ben ik coordinator van een voedselbank en hoor wekelijks de verhalen van mensen aan.Mensen zoals u en ik, die in situaties terecht komen die ze niet voor mogelijk hadden gehouden, net als Sacha. Door onverwachte en onvoorziene gebeurtenissen of door een opeenstapeling van wat men noemt domme pech.  En ja , er zijn ook mensen die door verkeerde keuzes in de problemen zijn gekomen. Deze mensen weten dat zelf vaak pijnlijk eerlijk te benoemen. En hoe gaan wij daar dan mee om? Door hen nog eens stevig hun fouten in te wrijven of door naast hen te gaan staan en hen  op weg te helpen een NIEUWE START te maken? Door naar hen te luisteren zonder te oordelen of te veroordelen?  Is het erg om hulp te vragen, moet je je daar voor schamen?  Is het een teken van zwakte of getuigt het van MOED om je situatie onder ogen te zien en toe te geven dat je het niet redt? Ik denk het laatste. Wie denken we dat we zijn om  mensen af te mogen branden en af te rekenen op het laatste beetje eigenwaarde wat mensen nog hebben? Met groot respect zie ik mensen met opgeheven hoofd onze deur verlaten. Ze hebben niet alleen boodschappen gehaald,maar vooral een flink portie HOOP en RESPECT meegenomen. Dat maakt hen weer de mens die ze zijn en die ze mogen zijn .Laten wij er aub niet aan meedoen mensen te laten geloven dat hun status en eigenwaarde afhangt van de  inhoud van hun portemonnee en van ons oordeel. Laten we RECHT doen aan mensen die onze hulp nodig hebben! 

Hoi Sacha,

Ik wil je huishoudboekje weleens zien. Ik weet zeker dat daar nog wel wat te bezuinigen valt.

Ben net begonnen in het boek, en voor mij een bevestiging dat humor mensen door de naarste periodes kan heenhelpen. Heeft er iemand weleens aangedacht met de commentaren dat het makkelijk praten is als je zelf niet in de situatie zit en je in deze tijd je huis niet eens kunt verkopen en zo ook bij de voedselbank terecht kan komen. als het zo doorgaat in Nederland moet straks iedereen naar de voedselbank, en kun je jezelf afvragen wat is daar eigenlijk erg aan? Iedereen moet toch eten, de nieuwe werkloze is heus niet ineens al zijn ervaringen en talenten kwijt, en heeft vaak jarenlang keihard gewerkt en belasting betaalt. Pioonieren voor een duurzame SAMENleving zou veel meer positieve energie opleveren, waardoor je weer meer kunt genieten van wat je wel hebt. Respect en genieten zijn de sleutelwoorden voor de nieuwe economie.

Ben net begonnen in het boek, en voor mij een bevestiging dat humor mensen door de naarste periodes kan heenhelpen. Heeft er iemand weleens aangedacht met de commentaren dat het makkelijk praten is als je zelf niet in de situatie zit en je in deze tijd je huis niet eens kunt verkopen en zo ook bij de voedselbank terecht kan komen. als het zo doorgaat in Nederland moet straks iedereen naar de voedselbank, en kun je jezelf afvragen wat is daar eigenlijk erg aan? Iedereen moet toch eten, de nieuwe werkloze is heus niet ineens al zijn ervaringen en talenten kwijt, en heeft vaak jarenlang keihard gewerkt en belasting betaalt. Pioonieren voor een duurzame SAMENleving zou veel meer positieve energie opleveren, waardoor je weer meer kunt genieten van wat je wel hebt. Respect en genieten zijn de sleutelwoorden voor de nieuwe economie.

Ik hoop maar van harte dat Sascha de reacties die hier worden gegeven niet onder ogen krijgt. Wat een hoop bekrompenheid en kortzichtigheid, ongelooflijk!! Het is duidelijk dat de meeste mensen die reageren het boek niet hebben gelezen en zeer voorbarig met conclusies aan komen zetten. En dat is precies waarom zij het boek heeft geschreven. Om te laten zien dat dingen vaak niet zijn wat ze lijken en dat je aan iemands buitenkant niet kunt zien hoe zijn of haar financiële situatie is. Als het over geld gaat, heb je altijd 10 mensen met 10 verschillende meningen over hoe ze hun geld zouden moeten besteden. Sascha voldoet aan de normen om in aanmerking te komen voor de Voedselbank en dat zou moeten voldoen. Wat zij voor kleren aan heeft of dat zij bloemen in huis heeft staan of welk merk boodschappen zij op de aanrecht heeft liggen, is totaal niet van belang. Hoe zij aan die leuke kleren en bloemen etc. komt, kun je lezen in haar boek. Mensen die met weinig geld rond moeten komen, hoeven er niet standaard als halve zwervers uit te zien. Erg jammer dat er mensen zijn die dit verhaal als excuus gebruiken om even te laten weten hoeveel eerder zij er aan toe zijn. Sascha zegt ook nergens dat er geen mensen zijn die het niet nog zwaarder hebben dan zij, zij laat alleen zien hoe het voor haar is. Daar is niks mis mee. Natuurlijk zijn er mensen die het nog moeilijker hebben, duh. Zij heeft het niks voor niets over een 'nieuw soort arme' en dus niet over de ons al zo bekende arme. Kunnen we nu svp eens een keer ophouden met andere mensen veroordelen en bekritiseren en voorbarige conclusies trekken en iedereen in zijn of haar waarde laten?!!! En die coördinator van de voedselbank moeten ze meteen ontslagen, die heeft het al helemaal niet begrepen! Zucht....!!!!

Heel veel bewondering en respect om zo je leven op te pakken en de zorg voor je kinderen te dragen!!

De A-merken die gefilmd werden kwamen van de voedelbank mensen. Niet zo snel oordelen. 

Plaats nieuwe reactie

Je emailadres wordt nooit vrijgegeven!