Bijna de helft (45%) van de vrouwen op de arbeidsmarkt heeft een ervaring die wijst op discriminatie vanwege zwangerschap, jong moederschap of een kinderwens. Dit blijkt uit onderzoek van de Commissie Gelijke Behandeling (CGB), die de resultaten presenteerde in Altijd Wat. . Bij meer dan een derde (38%) van de zwangere vrouwen die op het punt stonden een arbeidscontract te tekenen, is het contract gewijzigd of niet doorgegaan toen de zwangerschap duidelijk werd. Onder laagopgeleide vrouwen ligt dat percentage veel hoger, op 67%. Slechts 10% van de vrouwen met een discriminatie-ervaring meldt discriminatie bij hun werkgever of een instantie als de CGB. Redenen hiervoor zijn dat de vrouwen niet goed op de hoogte zijn van de regelgeving of dat ze de relatie met hun leidinggevende goed willen houden... Lees het het hele rapport hier (pdf) .
Wauw wat is die mevrouw van dat meest vrouw vriendelijke bedrijf een top wijf! Waren er maar veel meer bazen zoals zij dan zou ik als wajonger ook veel meer kans maken op een goede werkplek!
Mijn vrouw werkt op een school. Ze wilde blijven kolven, dat kon alleen buiten de lessen om (dus voor 8 uur en na 15 uur) en de kolfruimte was de vrouwen WC, zat ze dus letterlijk op de pot. Ze heeft verzocht om een andere ruimte, dat was de lerenen kamer, waar dus iedereen in en uit loopt en grote ramen naar binnen en buiten. De directeur snapte ook niet dat ze wilde blijven kolven, ze kon toch ook gewoon een flesje kunstmelk geven... Mijn vrouw is als gevolg hiervan eerder gestopt met kolven en uiteindelijk dus eerder gestopt met borstvoeding. Ze vraagt zicht nu nog steeds af of onze dochter niet beter af was geweest als ze niet had opgegeven na een paar weken werken.
Toen ik terug kwam van verlof, werd ik nog de zelfde dag ontslagen.
De reden was dat er voor mij geen ruimte meer was.
Alhoewel ik het geluk heb te werken voor een werkgever die veel begrip heeft voor het combineren van werk met prive, heb ik wel een paar aanbevelingen om de discriminatie te verminderen;
· Jawel de werkgever is verplicht om de jonge moeder 2 uur per dag de tijd te geven om te kolven, maar deze tijd moet de werkgever wel zelf betalen. Alhoewel mijn werkgever mij de tijd gaf om te kolven, had ik er zelf wel moeite mee. Ik werk namelijk bij een klein bedrijf (8 personen) en ik weet wat voor financiële gevolgen deze onproductieve uren hebben. Op voorhand had ik daarom ook twijfels om te gaan kolven tijdens werktijd, uiteindelijk heb ik dit toch tot 9 maanden gedaan. Eigenlijk kan ik het een werkgever niet kwalijk nemen als hij daar problemen mee heeft, zolang dit niet door de overheid gecompenseerd wordt.
· Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor de regeling om tijdens de zwangerschap extra doorbetaalde pauzes te nemen tot maximaal 1 uur per dag. Alhoewel ik daar op een gegeven moment gebruik van wilde maken, heb ik ervan afgezien toen ik besefte dat dit voor rekening van de werkgever komt.
· Conclusie; Zorg voor een financiële compensatie voor de werkgever van de onproductieve uren!
Heel nobel dat je afzag van die extra pauze om je baas te beschermen. Ook ik vind dat de baas daar niet voor hoeft te betalen (zeker niet in een klein bedrijf) maar ik vind het ook wel ver gaan om het vervolgens bij de staat neer te leggen. Je kunt toch zelf een afspraak maken met je baas? Uurtje langer doorwerken of wat minder vakantiedagen opnemen/ andere vorm van uurcompensatie? Ik snap niet zo goed waarom de keuze voor borstvoeding en dus kolven, de financieele verantwoordelijkheid zou moeten zijn van de samenleving?
Hallo!
Ik heb precies hetzelfde meegemaakt. September had ik een tijdeijke contract (6 maanden) gekregen na dat ik al 6 maanden via een uitzendbureau werkzaam was en hun zagen in mij een stijgende lijn en goede inzet. Einde November begin December heb ik aan de bedrijfsmanager meegedeelt dat ik in verwachting ben. Er werd gezegd dat ik mij geen zorgen hoefte te maken. Begin januari begonnen er diverse gesprekken met teamleader en afdelingshoofd. Ik was gevraagd hoe ik na de bevalling wil blijven werken. Ik zei dat ik heel graag bleef werken en dat ik 4 dagen in de week kon komen.Dit zou bekeken worden en overlegd worden met de baas. Op 28-02-12 had ik een evaluatiegesprek waaruit bleek dat mijn contract niet verlengd werd. Op 18-03-12 loopt mijn contract af. Er is mij aangeboden om op non aktief gesteld te worden vanwege de werksituatie. Er zijn reden genoemd als er is geen stijgend lijn te zien en te weinig initiatief . Op naarvraag wat dat precies betekend, is er geen duidelijke antwoord gegeven. Er zijn voldoende werkzaamheiden om 2 mensen bezig te houden. Het was mijn 2de contract trouwens. Uiteindelijk zal toch mijn zwangerschap de ware reden zijn om de contract niet te verlengen....
Met vriendelijke groeten,
Sandra P.
Hallo,
Zoals je gisteren hebt gezien, is het verstandig om dit aan te vechten. Ik snap dat het veel stress gaat opleveren om dat te doen, maar het werk wordt voor je gedaan. Vecht het echt aan en laat je niet zo aan de kant zetten. Je zag mij gisteren op tv, met de brief en ook echt de reden zwangerschap. Ik had dit zwart op wit. Maar je hoeft het niet zwart op wit te hebben. Mondeling is ook rechtsgeldig. Waar heb ik het aangevochten: Artikel 1 = meldpunt discriminatie. vervolgens rechtsbijstand en Commissie gelijke behandeling. Het is belangrijk dat vrouwen ook opkomen voor hun rechten en niet met zich laten spelen. Succes!
Toen ik zes maanden zwanger was kreeg ik last van slapeloosheid, zware vermoeidheid en harde buiken. Op de werkvloer was ik dagelijks rond twee uur 's middags volledig gesloopt en kon ik 1 en 1 niet meer bij elkaar optellen. Hierover heb ik mijn leidinggevende een aantal keer geinformeerd. Na een aantal weken vond de verloskundige dat ik meer moest rusten en minder moest gaan werken. Toen ik dit op mijn werk wilde bespreken, werd met mij een gesprek ingepland waarbij naast mijn leidinggevende ook de verzuimcoach voor leidinggevenden aanwezig was. De reactie van mijn leidinggevende en van de verzuimcoach op deze situatie was dat harde buiken erbij horen en dat iedere zwangere moe is. Zij 'adviseerden' mij om, als ik minder 'wilde' werken, hiervoor mijn verlofuren op te nemen.
Tijdens mijn eerste zwangerschap werkte ik al ongeveer tien jaar voor de Rijksoverheid. Twee dagen voordat ik met zwangerschapsverlof ging werd me door mijn manager verteld dat er de volgende dag een afscheidsfeestje voor me georganiseerd was en dat ik maar meteen mijn ouderschapsverlof op moest nemen "omdat een volgende werkgever" dat verlof niet zou overnemen. Ik gaf aan geen gebruik te willen maken van ouderschapsverlof en na het bevallingsverlof fulltime door te willen werken (ik ben enige kostwinner). Zodra ik terugkwam kreeg ik alleen nog maar rotklussen en is een ontslagprocedure gestart wegens zogenaamd slecht functioneren. Ik had eigenlijk al beter kunnen weten: op de ministeries zie je vooral succesvolle vrouwen op goede posities die of nooit moeder zijn geworden; of van wie de kinderen al heel lang het huis uit zijn. En rond de geboorte van een kind, zeker als je vol weer doorwerkt, is er nauwelijks energie om ook nog een procedure te gaan starten. Het is dan inderdaad ook nog eens heel moeilijk om gelijk te krijgen. Bewijs maar eens dat je wel goed functioneert en dat het niet waar is wat het management vertelt.
Met 21 weken zwangerschap zat ik zonder werk en had ik een afspraak bij Randstad uitzendbureau om te kijken of ik (ev. tijdelijk) via hun detacheringsafdeling weer op HBO niveau wat kon vinden. Mij werd geadviseerd 'maar een kantoorbaantje aan te nemen en na het verlof weer eens verder te kijken' want ik was tenslotte al een jaar niet meer op dat niveau aan het werk geweest (was op wereldreis) en nu zwanger. Ze kwamen met totaal suffe voorstellen voor werk. Bovendien was de vrouw die ik sprak ook 22 weken zwanger. In die periode daarna ben ik nog zeker 6 keer afgewezen(wonderlijk genoeg allemaal door vrouwen) met de mededeling nog maar eens te bellen als mijn verlof voorbij zou zijn, of soms letterlijk de vermelding dat ze geen zwangeren aannamen. Sommige van die banen waren tijdelijk, tot mijn verlof. Erg vooruitstrevend allemaal, maar niet heus. Uiteindelijk wel iets aardigs en tijdelijks gevonden. O ja, dit was nog voor de crisis.
Helaas gebeurd het vaak dat je bij een hoge functie (architect) niet als vrouw welkom bent. Meerdere malen is mij gezegd bij een sollicitatie dat ik niet zwanger mocht worden bij een dergelijke functie. Toch ben ik zwanger geworden op mijn 39e. Dus toch eigenwijs geweest. Trietergedrag was mijn beloning. Werkweken draaien van minimaal 80 uur zonder extra uitbetaling. Projecten en ondersteuning van tekenaars (mijn lokatie was Heerlen en mijn tekenaars zaten in Amsterdam) waren vooral ver weg, terwijl mijn mannelijke collega's projecten om de hoek hadden. (dat was tijdens mijn zwangerschap tot 3 weken voor de bevalling) Toen ik terug kwam waren de projecten 'op'. Duimendraaien de hele dag en genegeerd worden door iedereen was de volgende stap. Tot ik ontslag nam en een maand erna in het ziekenhuis lag omdat ik volledig op was met darminfectie. Dat is 5 jaar geleden en nog steeds niet aan de bak!
Een herkenbaar verhaal. In de architectuur is het helemaal een drama. De werkmoraal bij architectenbureaus is gewoon niet te combineren met een kind, lijkt het wel. Ik had zelf een vast contract bij een architectenbureau. Tijdens de zwangerschap ben ik op advies van de arboarts halve dagen gaan werken, tot groot ongenoegen van mijn baas. Na mijn verlof leek er eerst nog veel begrip te zijn, ik kreeg een kolfruimte en niet al te veel werk. Maar ik kreeg mijn oude taken niet meer terug (zelfstandig projectwerk doen), en daardoor raakte ik dermate gedemotiveerd, hetgeen natuurlijk weer weerslag had op mijn functioneren. Ik kwam er achter dat mijn baas al tijdens mijn zwangerschap was begonnen met het opbouwen van een dossier, om mij met vast contract te kunnen ontslaan. Hij stelde mij op een gegeven moment voor een onmogelijke keuze, of ik zou me in een half jaar volledig moeten bewijzen inclusief dagelijks overwerk (heel fijn met een baby van een half die nog gevoed wordt 's avonds..), of het was einde oefening. Ik heb voor mezelf en mijn kind gekozen en ben met drie maanden oprotpremie naar huis gegaan. Na een jaar werkloosheid weer aan de slag, niet als meer als architect, maar bij een ingenieursbureau. Ik en mijn vriend willen graag een tweede kind, maar we durven niet. Allebei geen vast contract en van een enkel salaris valt niet te leven tegenwoordig.
Juni 2010 kwam ik, 3 maand zwanger, zonder werk te zitten. In de maanden daarna heb ik veel gesolliciteerd, ook op tijdelijke projecten. Vacatures waar ik heel geschikt voor bleek te zijn, gingen toch aan mijn neus voorbij als ik meldde dat ik zwanger was. Vaak heb ik gehoord dat ik 'niet aan de voorwaarden' voldeed, waarbij het enige struikelblok de zwangerschap was. Als ik de zwangerschap niet vermeldde bleek ik namelijk wel geschikt! Aangezien het al snel zichtbaar was dat ik zwanger was, vermeldde ik het altijd telefonisch. Als ik er toch op afgewezen zou worden, kon ik me de reis naar een gesprek ook wel besparen. Vaak was het gesprek heel positief en was de afspraak voor verder contact al bijna gemaakt. Als ik dan nog meldde dat ik zwanger was, werd het gesprek toch heel anders en ging de afspraak niet door. Ook de reactie dat ik na mijn zwangerschap maar weer eens contact moest opnemen en ik dan zo werk zou hebben, heb ik meerdere keren gehoord. Bij de werkgevers en uitzendburo's heb ik altijd benoemd dat ik niet op de zwangerschap afgewezen mocht worden. Uitzendburo's schoven de verantwoordelijkheid af met redenen als 'Onze opdrachtgever wil iemand die lang beschikbaar is'. Zoals meer vrouwen ervaren, wordt de reden van afwijzing altijd anders omschreven maar is overduidelijk dat de eigenlijke reden de zwangerschap is.
Van het Uwv kreeg ik bij de start van de ww al de mededeling dat ik waarschijnlijk geen werk zou vinden. Blijkbaar komt dit dus heel veel voor.
In Nederland komen elk jaar 100 mensen om het leven op het werk; en de arbeidsinspectie schiet hierin tekort. Wat in de berichtgeving onvermeld blijft, is dat zo goed als 100% van de slachtoffers man is. Terwijl dit feit natuurlijk verklaart waarom hier geen verontwaardiging over bestaat.
Altijd Wat zegt beeldvorming te ONDERZOEKEN, maar PRODUCEERT in feite beeldvorming. De beeldvorming dat de wereld vrouwonvriendelijk zou zijn, levert doodgewoon veel geld op.
http://www.manwomanmyth.com/video/feminism/winners-of-feminism/
Onderstaande link levert een treffend commentaar op deze reportage:
http://www.avoiceformen.com/feminism/the-inflated-definition-of-misogyny/
Ik ben nu ook 5 maanden zwanger. 1 april 2012 zou mijn contract verlopen en ineens word hij niet meer verlengd. Het is net een maand voordat ik met zwangerschapsverlof zou gaan. Ik voel me erg gediscrimineerd omdat ik in oktober 2011 al een vast contract beloofd had gekregen en 1,5 maand (half novermber) was het ineens een half jaar omdat ze net hadden gehoord dat ik zwanger was. Heb toen ook met de leidinggevende gesproken en hij zei dat ik me nergens zorgen om moets maken en dat het echt geen invloed zou hebben de zwangerschap. Volgens hun waren er ineens klachten over mijn werk wat nergens geregistreerd staat en ook niet waar is. Zelfs hij heeft na gesprek bevestigd dat het eigenlijk niet zo is. Mijn leidinggevende was altijd zo blij en zei het geregeld en vroeg heel vaak of ik niet weg wilde gaan. ZO Blij was hij met mij.
Ik zit nu thuis en kan dus niet meer werken volgens hun omdat de toekomst voor hun onzeker zou zijn terwijl ik gewoon dezelfde dagen en tijden wilde gaan werken.
Zo jammer dat je tegenwoordig niet zwanger meer mag worden!!!!!!
Hallo allemaal, Hoe herkenbaar is dit. Ik was drie kwart jaar werkzaam bij Vitens via Start People en werkte 40 uur per week. Ik had een contract dat ieder moment opgezegd kon worden en daar heeft mijn toemalige leidinggevende Simon int Veld handig gebruik van gemaakt tijdens mijn zwangerschap. Hij kon mij geen garanties geven na mijn zwangerschap behalve dat ik wel 40 uur mocht blijven werken of een 0-uren contract. Dit 0-uren contract zou inhouden dat ik bijvoorbeeld op de dinsdagen zou kunnen worden gebeld of ik dan de woensdag zou kunnen werken. Erg onmogelijk te organiseren met een kleine en oppas. Door dit alles kreeg ik stress ik had toch altijd hard gewerkt en wel gehoopt op wat meer uren op regelmatige tijden. Toen ik 28 weken zwanger was kreeg ik zoveel harde buiken (ik werkte nog steeds 40 uur op het laboratorium en moest zelfs nog keukendiensten draaien die veel te zwaar was, ook hier werd geen rekening mee gehouden) dat mijn verloskundige praktijk het Bonnehus in Leeuwarden mij adviseerde per direct 50% minder te gaan werken. Ik ben toch het huis voor mijn baby en als ik het niet prettig heb dan heeft mijn baby het ook niet prettig. Ze adviseerden mij om iedere ochtend te gaan werken en de middagen naar huis te gaan, een uurtje te slapen en daarna leuke dingen en met name ontspannen dingen te gaan doen. Met name regelmaat was belangrijk in deze. Ik ging hiermee naar mijn leidinggevende Simon int Veld en hij kwam met het voorstel dat ik wel s avonds lopende band werk kon gaan doen op verschillende tijden waarbij de werkdruk nooit gelijk is en je constant moet staan. Ik heb dit weer overlegd met mijn verloskundige en zij adviseerde weer dat dit niet bevordelijk was voor de harde buiken, maar juist rust en regelmaat. Ik ging hiermee weer naar mijn leidinggevende hij ging hier niet mee akkoord en hij zei (letterlijke quote) : Het steekt mij dat je dit niet wil doen en je mag nu je pas inleveren en vertrekken na je zwangerschap wil ik geen zaken meer met je doen. En hier kon ik het mee doen. Ik kon niet afscheid nemen van alle collega's die niet aanwezig waren op die dag en ben naar huis gegaan. Het stak hem dat ik niet s avonds wou werken, maar ik kon niet s avonds werken, vanwege mijn baby. Ik ben verschrikkelijk behandeld en kan er nog niet overuit dat dit soort dingen gebeuren. Weinig empathie van zijn kant heb ik nog nooit meegemaakt. Uiteindelijk is het voor mij goed gekomen en heb ik een prachtige zoon gekregen die inmiddels acht maanden oud is. Ik heb een webbedrijfje in het schrijven van sollicitatiebrieven en cv's. Ik ben gastouder en laat ik mij omscholen tot doktersassistente en later praktijkondersteuner voor huisartsen. Ik ben gelukkig en helemaal gelukkig dat ik straks in een vrouwvriendelijker milieu aan het werk kom, waarbij zwangere vrouwen niet worden gediscrimineerd. Het is akelig wat mij is overkomen, maar zou het hoogstwaarschijnlijk in een rechtzaak niet winnen vanwege het soort contract dat ik had bij Start wat direct op kon worden gezegd. Ik wou ook nog even zeggen dat Start People en met name Edward Wibbens mij in deze ontzettend goed hebben gesteund. Ik ben met 28 weken in de ziektewet gegaan en heb volledig inkomen gehouden, zwangerschapsverlof doorbetaald gekregen en toen nog 3 maanden ww. Start people was het ook met mij eens alleen zullen ze dit niet openbaar maken aangezien Vitens een grote vis in de markt is waar ze veel personeel voor bemiddelen. Met vriendelijke groet,Fokelien Visser
wat goed dat dit werd uitgezonden.. heb het zojuist terug gekeken! Ik was werkzaam bij de babydump (notabene een bedrijf dat het moet hebben van de zwangeren). ik kreeg na mijn 1e half jaar contract weer verlenging voor een half jaar. Ze waren heel positief over me en we hadden een leuk team. Toen ik vertelde dat ik zwanger was aan mijn leidinggevende en hij dit doorspeelde naar de regiomanager was zijn reactie ooo die wordt niet meer verlengd. Dit heb ik via een andere collega te horen gekregen. Maar toen ik hem zelf sprak gaf hij aan dat ik me vast zorgen maakte over de verlening en dat dit totaal niet nodig was. Tot 2x toe op kantoor geroepen en de mondelinge bevesting gehad dat ik verlenging zou krijgen. Toen kreeg ik ook nog eens last van bekkeninstabiliteit waardoor ik eigenlijk minder moest gaan werken. Maar omdat ik zo graag verlenging wou krijgen heb ik dit advies voor lief genomen en heb juist het tegenovergestelde gedaan: extra uren draaien in de zomervakantie om hen te helpen. Eind augustus had ik zelf mijn 3 weken vakantie en net daarvoor zei de regiomanager nog dat ik erna gewoon een nieuw contract zou krijgen. Eenmaal terug na de vakantie heb ik nog 1 dag gewerkt en de volgende dag hoorde ik dat ik geen verlenging kreeg. vanaf 25 zwangerschap dus zonder werk. Ik heb ze aangegeven bij de commissie gelijke behandeling en de zaak moet nog voorkomen. Hun reactie op het niet verlengen van mijn contract: ik zou geen oppas kunnen krijgen voor de dagen dat ik werkte! Ik was helemaal verbaasd toen ik dat las. Waarom zou ik dan al die moeite hebben gedaan om maar verlenging te krijgen, en waarom zou ik er dan werk van gaan maken? Ik had juist graag extra uren erbij willen hebben. en heb ze verteld dat ik me flexibel blijf opstellen. Kortom fijn een Babyzaak die het eigen zwangere personeel er zonder pardon uitgooid!
Wat een superbaas, Kathy van bedrijf Trimm! Daar word ik vrolijk van.
Tussen kerst en oud & nieuw 2010 kreeg ik telefonisch te horen dat mijn werkgever niet meer met me wilde samenwerken. Reden: mijn zwangerschap want ik kreeg een zeer positief getuigschrift(na aandringen) mee. Tevens hadden we voldoende positieve gesprekken gehad over mijn (leidinggevende!) functie op 2 Kinderdagverblijven, en wat na mijn zwangerschapsverlof. Ja, ik werkte voor een werkgever dat verdient aan zwangere vrouwen en kinderen: in de Kinderopvang!!
Ik was 26 weken zwanger toen ik dit telefonisch te horen kreeg. Toen ik 12 weken zwanger was, heb ik dat verteld aan mijn werkgevers(een echtpaar en zelf 4 kinderen!) en zij reageerden positief. maar later veranderde dit compleet. Tevens ontving ik mijn laatste salaris niet, geen overuren, en mijn vakantiegeld niet. De AbvaKabo heeft hierin bemiddeld. De overuren knop ik naar fluiten maar de rest kreeg ik 2 weken voor mijn bevalling toch nog(2 maanden later!) veel stress heeft dit opgeleverd. De financiële narigheid nadat mijn jaarcontract was afgelopen, moeder worden en je baan kwijt raken!!
Ik heb dit gemeld bij 'meldpunt discriminatie'. Uiteindelijk na 3 x om een reden aan mijn exwerkgever gevraagd te hebben, reageerde hij. Ik kon t aanvechten, maar alle narigheid kostte mij zoveel energie, ik kon er niets meer bij hebben. Ook niet toen ik was bevallen. Mijn zoontje bleek reflex te hebben en wilde alleen maar borstvoeding wat mij tevens veel energie kostte.
Ik kon na mijn verlof wel weer solliciteren bij hen. Haha, dat Nooit!! Ik kreeg een depressie, en ben aan het opkrabbelden. Mijn zoontje wordt volgende week alweer 1 jaar en werk is voor mij iets heel negatiefs geworden. ik wil alleen maar zeggen;
Wat een grote HUFTERS zijn vele werkgevers toch!!!
Op het moment dat ik mijn zwangerschap meldde kreeg ik meteen te horen dat het geen enkel probleem is en dat mijn half jaar contract gewoon verlengd zou worden.
Twee weken voor het eind van mijn contract vroeg ik naar mijn nieuwe contract en toen kreeg ik te horen dat ze eigenlijk al lang vonden dat ik niet goed functioneerde en dat ik het belang van de klant boven het belang van de winkel stelde. Tijdens eerdere evaluatiegesprekken is dit noooit naar voren gekomen.
Na mijn zwangerschap mocht ik gewoon weer komen solliciteren en ze zouden het ook leuk vinden als ik een geboortekaartje zou sturen.... Natuurlijk niet gedaan, dezelfde dag nog gestopt met werken en er nooit meer geweest.
Nadat mijn contract was afgelopen ontving ik een brief van het uwv waarin stond dat mijn werkgever zwangerschapsuitkering had aangevraagd. Op een datum dat ik al niet eens meer werkzaam was nog wel. Hier heb ik direct werk van gemaakt, er is zelfs tegen het UWV gezegd dat ik niet ontslagen zou worden gedurende mijn zwangerschap.
Mijn ervaringen zijn geweest bij SIEBEL JUWELIERS. Een winkel waar ik sindsdien never nooit meer kom en ook anderen niet meer zal aanraden er naartoe te gaan.
Ik heb me er enorm over verbaasd hoe achterbaks mensen zijn, mensen waar je prettig mee samenwerkt (dat denk je in elk geval) laten je vallen als een baksteen. En nog te laf ook om het op een nette manier te regelen.
#SIEBEL JUWELIERS, slechte werkgever!!!!!!!!!
Ik heb dan geen ervaring met zwangerschap bij Siebel juweliers maar dat het een slechte werkgever is, is zeker!
Ze behandelen hun personeel als stront, terwijl ze wel verwachten dat je je 150% geeft.
De opvoedpoli doet dit dus óók! Vast contract toezeggen, en nadat je zwanger blijkt te zijn je contract niet verlengen. Nooit een klacht gehoord, achteraf wil de opvoedpoli geen kopie leveren van mijn functioneringsgesprek dus daar ga je met je bewijslast,erg uitgekookt. Achteraf blij dat ik daar weg ben, wát een rotbedrijf.
Ik werk ergens al 23 jaar, voor mijn zwangerschap had ik mijn uren en dagen toch goed voor elkaar en ging er eigenlijk vanuit dat als ik na mijn zwangerschap terug zou komen gewoon mijn taken weer kon hervatten.
ik werkte ma,di,do,vrij van 8.15 t/m 12 uur
maar echter na terug komst was gewoon mijn hele dienst weg, ja hij was er nog wel maar er zaten veel meer taken bij die niet met mij besproken zijn.
uiteindelijk was ik zelfs niet meer welkom en gaven ze aan we hebben geen werk meer genoeg voor je, dus krijg je maar min uren.. tja die worden 1 keer per half jaar kwijtgescholden, maar daar heb ik niks aan want nu komen ze met smoesjes ga maar langer werken dan 12 uur of begin maar om 6 uur smorgens (gaat lekker met een kinderdag verblijf)
nu 10 maanden later en veel gesprekken nog steeds niks op papier. en nu willen ze zelfs zonder overleg dat ik maar de zaterdag kom werken.
alles van toen kwam perfect overeen met de geboorte van onze zoon had alles al geregelt met oppas enz..
alleen nu na 10 maanden nog steeds alles onzeker. enja doordat ik er al 23 jaar werk krijg ik wel mijn geld, maar de discusies daar en de vreemde opmerkingen van de leiding daar word ik super zenuwachtig van de laatste tijd
Ik ben 12 weken zwanger en heb mijn baas vorige week ingelicht. Ik heb een vast contract dus dacht dat ik goed beschermd zou zijn. Ik had al een vermoeden dat hij er niet blij mee zou zijn. Nou heb ik aangegeven een RI&E te willen inzien en voorlichting te krijgen. Daarnaast heb ik aangegeven dat zodra er een zieke is er een onderbezetting ontstaat en ik vervolgens 9 uur op mijn benen moet staan zonder rust. Gisteren belde mijn baas opeens dat hij onderweg was en dat ik mij maar snel moest voorbereiden op het gesprek dat wij gingen hebben. Bleek tijdens dit gesprek dat hij nog steeds niet op de hoogte was van de reglementen (die zijn erg simpel te vinden op het internet lijkt me) en was hij alleen geinteresseerd in hoeveel dagen ik ging werken na de bevalling. Ook kwam de mededeling dat als ik minder wilde gaan werken ik mijn functie dan verlies (ik heb nu een leidinggevende positie). Hij voegde daaraan ook nog toe dat hij bepaalde wanneer ik met zwangerschapsverlof ga en ik moest maar een lijstje maken met dingen die wel/niet te zwaar zijn in de winkel. Ik heb hem gezegd dat het onwettelijk was mij mijn huidige functie te ontnemen, ik zelf bepaal wanneer mijn verlof ingaat en hij mij juist voorlichting en het RI&E moet geven en dat ik dat niet voor hem ga maken. Daarnaast heb ik nog geen idee hoeveel ik wil werken na de bevalling, zover ben ik nog niet.
Ik krijg nu al minder van mijn gebruikelijke taken, ik hoor van collega's dat zij worden gevraagd dit te doen. Mij wordt verteld dat ik sommige dingen niet kan doen omdat ik zwanger ben. Het is alleen wel typisch dat ik dan juist de lichte taken niet meer mag doen die voorheen alleen door de manager gedaan mochten worden. Ook wordt mijn voormalig werk nu gedaan door onervaren mensen op zijn order, ik wordt alleen wel aangesproken op de fouten (en ik heb binnenkort mijn evaluatiegesprek, dat zal leuk worden).
Ik walg echt van deze man. Ook ben ik nu zo gestrest dat ik bang ben dat er wat met de baby gebeurd.
Plaats nieuwe reactie